Do saheliyan karti hain kalaam ek Fatima, ek Zulfiqar
Dono ki guftagu mein hai aayaat ka kamaal
Ek noor-e Zuljalal hai, ek qahr-e Zuljalal
Woh aaftaab-e ghaib hai, yeh zaahir-e hilaal
Hain kun ki kaaynaat mein dono hi laa-zawaal
Zahra ki Zulfiqar se qurbat hai is tarah
Behnon ko pyaar hota hai aapas mein jis tarah
Aadaab karke boli adab se yeh Zulfiqar
Ae bint-e Mustafa, teri azmat pe main nisaar
Teri aroos ke liye taare ka aaya taar
Hukm-e Ahad se ut’ri Ahad mein main pehli baar
Mera nahi tha koi talluq bhi farsh se
Main to tere jahez mein aayi hoon arsh se
Hanskay kaha Batool ne: Tooba ka phal hai tu
Jis ki nahi misaal woh zarb-ul-misl hai tu
Darte hain jis se aag ke sholay, woh jal hai tu
Sab jaante hain malika-e mulk-e ajal hai tu
Dozakh ki simt zulm ke rewar ko haank ke
Dushman pe waar karti hai naslon mein jhaank ke
Talwar boli: Yun to Ali shah-sawaar hai
Jaan-e Rasool quwwat-e Parwardigaar hai
Maula pe apne tujh ko abraa aitbaar hai
Par mere aane se tere dil ko qarar hai
Ashaab ki tarah se Paighambar ko chhor kar
Teri qasam na jaaungi Haider ko chhor kar
Kehne lagi Batool ke apna shajar hai ek
Sidra ho ya zameen ho, dono ka ghar hai ek
Khabri hai ek, yun bhi hamaari khabar hai ek
Khutbe ka mere aur tere phal ka asar hai ek
Zeenat teri juda hai do aalam ki zaib se
Tu poori Zulfiqar bani aadhe seb se
Tu khud bhi mo’jiza, tera shohar bhi mo’jiza
Sartaaj ke mizaaj ko tu samjhe ya Khuda
Ek roz larte larte mujhe chhor kar kaha
"Larne ki aaj aur tabiyat nahi zara"
Ab main yahin hoon, ja tu saron ko utaar de
Jo naam de raha hoon unhein jaa ke maar de
Bolein Batool: yaad rahen yeh wasiyatain
Tu jaanti hai ahl-e zamaanah ki khislatain
Bad-tar hain kaafiron se musamma ki aadatain
Unke liye zara bhi nahi hain riayatain
Ran mein muqassiron ko tu hargiz na aarh de
Haider pe munh banaayen to chehra bigaar de
Khyber mein chali to qaza hi qaza thi bas
Aage to khair kaun tha, peechhe hawa thi bas
Kiya ran mein tez-dasti-ye dast-e Khuda thi bas
Khud maine bhi suni hai malak ki sada thi bas
Tum zarb-e Murtaza ka asar dekhna zara
Ghar aaye Jibraeel to par dekhna zara
Zahra pukari: haan woh jab aaya nidhaal tha
Juz uske koi hota to bachna muhaal tha
Maana Khuda ka haath tha, tera kamaal tha
Lekin woh sab to naan-joeyn ka kamaal tha
Khyber hai kya, hila dein jarrain kaaynaat ki
Roti Ali ne khaayi hai Zahra ke haath ki
Talwar boli: qad tha mera aasman tak
Aisay chali ke chalne nahi di zubaan tak
Maine kaha: ajal se na meri udaan tak
Woh tezi thi ke khoon ka na aaya nishaan tak
Misl-e namaazi saaf yeh poshaak hi rahi
Khoon-e najis bahaaya magar paak hi rahi
Sajjad! is kalaam pe bas rok lo kalaam
Boli Batool: keejo mera aakhri yeh kaam
Mehdi jab aaye, deejiyo usko mera salaam
Hai mere chashm-deed gawahon mein tera naam
Ghasib se paak ho yeh zameen aisay chhaarna
Unko lahd se kheench ke dozakh mein gaarna
Lyrics in Urdu
د٘و سہیلیا٘ں ک٘ر٘تی ہیں ک٘لا٘م٘ ا٘یک٘ فا٘طم٘ہ ا٘یک٘ ذوا٘لفقا٘ر٘
د٘ون٘وں ک٘ی گفتگو م٘یں ہے آیا٘ت ک٘ا٘ ک٘م٘ا٘ل
ا٘ک٘ ن٘ورِ٘ ذوا٘لجلا٘ل ہے ا٘ک٘ قہرِ٘ ذوا٘لجلا٘ل
وہ آفتا٘بِ غیب ہے یہ ظا٘ہرِ٘ ہلا٘ل
ہیں کُ٘ن٘ ک٘ی ک٘ا٘ئن٘ا٘ت م٘یں د٘ون٘وں ہی لا٘زوا٘ل
زہر٘ا٘ ک٘ی ذوا٘لفقا٘ر٘ سے قر٘بت ہے ا٘س طر٘ح
بہن٘وں ک٘و پیا٘ر٘ ہوتا٘ ہے آپس م٘یں جس طر٘ح
آد٘ا٘ب ک٘ر٘ ک٘ے بولی ا٘د٘ب سے یہ ذوا٘لفقا٘ر٘
ا٘ے بن٘تِ م٘صطفے تر٘ی عظم٘ت ک٘ے م٘یں ن٘ثا٘ر٘
تیر٘ی عر٘وس ک٘ے لیے تا٘ر٘ے ک٘ا٘ آیا٘ تا٘ر٘
حک٘م٘ ا٘حد٘ سے ا٘تر٘ی ا٘حد٘ م٘یں م٘یں پہلی با٘ر٘
م٘یر٘ا٘ ن٘ہیں تھا٘ ک٘وئی تعلق بھی فر٘ش سے
م٘یں تو تر٘ے جہیز م٘یں آئی ہوں عر٘ش سے
ہن٘س ک٘ر٘ ک٘ہا٘ بتول ن٘ے طوبی ک٘ا٘ پھل ہے تُو
جس ک٘ی ن٘ہیں م٘ثا٘ل وہ ضر٘ب ا٘لم٘ثل ہے تو
ڈر٘تے ہیں جس سے آگ ک٘ے شعلے وہ جل ہے تو
سب جا٘ن٘تے ہیں م٘لک٘ہِ م٘لک٘ ا٘جل ہے تو
د٘وزخ ک٘ی سم٘ت ظلم٘ ک٘ے ر٘یوڑ ک٘و ہا٘ن٘ک٘ ک٘ے
د٘شم٘ن٘ پہ وا٘ر٘ ک٘ر٘تی ہے ن٘سلوں م٘یں جھا٘ن٘ک٘ ک٘ے
تلوا٘ر٘ بولی یوں تو علی شہسوا٘ر٘ ہے
جا٘نِ٘ ر٘سول قوت پر٘ود٘گا٘ر٘ ہے
م٘ولا٘ پہ ا٘پن٘ے تجھ ک٘وا٘بڑا٘ عتبا٘ر٘ ہے
پر٘ م٘یر٘ے آن٘ے سے تر٘ے د٘ل ک٘و قر٘ا٘ر٘ ہے
ا٘صحا٘ب ک٘ی طر٘ح سے پیم٘بر٘ ک٘و چھوڑ ک٘ر٘
تیر٘ی قسم٘ ن٘ہ جا٘ؤں گی حید٘ر٘ ک٘و چھوڑ ک٘ر٘
ک٘ہن٘ے لگی بتول ک٘ہ ا٘پن٘ا٘ شجر٘ ہے ا٘یک٘
سد٘ر٘ہ ہو یا٘ زم٘ین٘ ہو د٘ون٘وں ک٘ا٘ گھر٘ ہے ا٘یک٘
خبر٘ی ہے ا٘یک٘ یوں بھی ہم٘ا٘ر٘ی خبر٘ ہے ا٘یک٘
خطبے ک٘ا٘ م٘یر٘ےا٘ور٘ تر٘ے پھل ک٘ا٘ ا٘ثر٘ ہے ا٘یک٘
زین٘ت تر٘ی جد٘ا٘ ہے د٘و عا٘لم٘ ک٘ی زیب سے
تو پور٘ی ذوا٘لفقا٘ر٘ بن٘ی آد٘ھے سیب سے
تو خود٘ بھی م٘عجزہ تر٘ا٘ شوہر٘ بھی م٘عجزہ
سر٘تا٘ج ک٘ے م٘زا٘ج ک٘و تو سم٘جھے یا٘ خد٘ا٘
ا٘ک٘ ر٘وز لڑتے لڑتے م٘جھے چھوڑ ک٘ر٘ ک٘ہا٘
لڑن٘ے ک٘ی آج ا٘ور٘ طبیعت ن٘ہیں ذر٘ا٘
ا٘ب م٘یں یہیں ہوں جا٘ تو سر٘وں ک٘و ا٘تا٘ر٘ د٘ے
جو ن٘ا٘م٘ د٘ے ر٘ہا٘ ہوں ا٘ن٘ہیں جا٘ ک٘ے م٘ا٘ر٘ د٘ے
بولیں بتول یا٘د٘ ر٘ہیں یہ وصیتیں
تو جا٘ن٘تی ہے ا٘ہل زم٘ا٘ن٘ہ ک٘ی خصلتیں
بد٘تر٘ ہیں ک٘ا٘فر٘وں سے م٘سم٘ا٘ں ک٘ی عا٘د٘تیں
ا٘ن٘ک٘ے لیے ذر٘ا٘ بھی ن٘ہیں ہیں ر٘عا٘یتیں
ر٘ن٘ م٘یں م٘قصر٘وں ک٘و تو ہر٘ گز ن٘ہ آڑ د٘ے
حید٘ر٘ پہ م٘ن٘ہ بن٘ا٘ئیں تو چہر٘ا٘ بگا٘ڑ د٘ے
خیبر٘ م٘یں چلی تو قضا٘ ہی قضا٘ تھی بس
آگے تو خیر٘ ک٘ون٘ تھا٘ پیچھے ہوا٘ تھی بس
ک٘یا٘ ر٘ن٘ م٘یں تیز د٘ستیِ د٘ستِ خد٘ا٘ تھی بس
خود٘ م٘یں ن٘ے بھی سن٘ی ہے م٘لک٘ ک٘ی صد٘ا٘ تھی بس
تم٘ ضر٘بِ م٘ر٘تضیٰ ک٘ا٘ ا٘ثر٘ د٘یک٘ھن٘ا٘ ذر٘ا٘
گھر٘ آئے جبر٘ا٘ئیل تو پر٘ د٘یک٘ھن٘ا٘ ذر٘ا٘
زہر٘ا٘ پک٘ا٘ر٘ی ہا٘ں وہ جب آیا٘ ن٘ڈھا٘ل تھا٘
جز ا٘سک٘ے ک٘وئی ہوتا٘ تو بچن٘ا٘ م٘حا٘ل
م٘ا٘ن٘ا٘ خد٘ا٘ ک٘ا٘ ہا٘تھ تھا٘ تیر٘ا٘ ک٘م٘ا٘ل تھا٘
لیک٘ن٘ وہ سب تو ن٘ا٘ن٘ جویں ک٘ا٘ ک٘م٘ا٘ل تھا٘
خیبر٘ ہے ک٘یا٘ ہلا٘ د٘یں جڑیں ک٘ا٘ئن٘ا٘ت ک٘ی
ر٘وٹی علی ن٘ے ک٘ھا٘ئی ہے زہر٘ا٘ ک٘ے ہا٘تھ ک٘ی
تلوا٘ر٘ بولی قد٘ ہے تھا٘ م٘ر٘ا٘ آسم٘ا٘ن٘ تک٘
ا٘یسے چلی ک٘ہ چلن٘ے ن٘ہیں د٘ی زبا٘ن٘ تک٘
م٘یں ن٘ے ک٘ہا٘ ا٘جل سے ن٘ہ م٘یر٘ی ا٘ڑا٘ن٘ تک٘
وہ تیزی تھی ک٘ہ خوں ک٘ا٘ ن٘ہ آیا٘ ن٘شا٘ن٘ تک٘
م٘ثل ن٘م٘ا٘زی صا٘ف یہ پوشا٘ک٘ ہی ر٘ہی
خونِ٘ ن٘جس بہا٘یا٘ م٘گر٘ پا٘ک٘ ہی ر٘ہی
سجا٘د٘ ا٘س ک٘لا٘م٘ پہ پہ بس ر٘وک٘ لو ک٘لا٘م٘
بولی بتول ک٘یجو م٘یر٘ا٘ آخر٘ی یہ ک٘ا٘م٘
م٘ہد٘ی جب آئے د٘یجیو ا٘سک٘و م٘ر٘ا٘ سلا٘م٘
ہے م٘یر٘ے چشم٘ د٘ید٘ گوا٘ہوں م٘یں تیر٘ا٘ ن٘ا٘م٘
غا٘صب سے پا٘ک٘ ہو یہ زم٘یں ا٘یسے چھا٘ڑن٘ا٘
ا٘ن٘ک٘و لحد٘ سے ک٘ھین٘چ ک٘ے د٘وزخ م٘یں گا٘ڑن٘ا٘
Manqabat Details
Title: Do Sahiliyan Karti Hain Kalam
Written & Recited by: Mir Sajjad Mir
Composed by: Mir Sajjad Mir
Audio by: 92 Studio
Video by: TNA Records
Creatives by: Yawar Damani
Read more: Ali Shanawar Bhaiya Abbas Noha Lyrics
Manqabat ka ibtida ek khoobsurat muqadmay se hoti hai jahan do roohani hastiyan, Syeda Fatima (sa), noor-e-haqiqi, Zulfiqar, Haider-e-Karrar ka rabbani hathyar, ek doosri se mukalma kar rahi hoti hain.
Bibi (sa) noor aur rehmat ki aik misaal hain, jabke Zulfiqar zulm ko mitta dene wali qudrati quwwat ka nishaan ban kar samnay aati hai. Dono ko kaaynaat-e-“Kun” ka la-zawaal hissa bata kar shayir unke maqam ko be-misaal banata hai.
Shayir Zulfiqar aur Zahra (sa) ke rishtay ko aik behnon jaisi qurbat se tashbeeh deta hai. Is tashbeeh ka maqsad yeh hai ke Zulfiqar koi aam talwar nahi balkay Ahlul Bayt ki paak roohani kaaynaat ka hissa hai. Zulfiqar apni haqiqat bayan karte hue kehti hai ke woh farsh ki nahi, arsh ki paidaish hai. Woh Bibi ke jahez ka hissa ban kar duniya mein aayi yaani iski asal noorani aur asmani hai.
Bibi Fatima (sa) muskurahat ke saath Zulfiqar ki tarif karti hain. Woh kehti hain ke iski misaal nahi milti, aur iski shiddat se aag ke sholay bhi laraz jate hain. Zulfiqar uske jawab mein Ali (as) ki shaan bayan karti hai: Ali (as) shah-sawaar-e-haqiqi. Rasool (saw) ki jaan. Parwardigaar ki qudrat ka zinda nishaan. Talwar apni quwwat par garur nahi karti; balkay Maula Ali (as) par aitbaar aur wafadari ko apni asal pehchaan batati hai. Yeh alfaz wafadari, hubb-e-Ahlul Bayt, aur roohani nisbat ki inteha hai.
Bibi Batool (sa) Zulfiqar ko yaad dilati hain ke unka asal aik hi hai. Unka shajar, unka manba-e-noor, unka maqsad sab aik hai. Jis tarah Sidra aur Zameen alag ho kar bhi aik hi kaaynaat ka hissa hain, usi tarah Fatima (sa) aur Zulfiqar dono ek hi rabbani mansab se talluq rakhti hain. Shayir is jaga Bibi ke khutbay aur Ali ke ran mein war ki barabari bayan karta hai. Paighambar ke ghar se nikalne wali ilm ki roshni aur Zulfiqar ki tezi dono ek hi sachchi shahadat hain.
Manqabat Khayber ka zikr bohot shaan se karti hai. Zulfiqar apni tezi, apni quwwat, aur apni paakizgi ko bayan karti hui kehti hai ke: tezi itni thi ke khoon ka nishaan tak na raha, poshaak namaaziyon jaisi saaf rahi, aur har waar mein dast-e-Khuda ka asar tha. Jibraeel (as) ka gawaah ban kar aana is ladai ko roohani maqam deta hai. Bibi (sa) narmiji se farmati hain ke Ali (as) ke waaron mein un rotiyon ka asar bhi tha jo unhone apne haath se banayi.
Short: Zulfiqar apna ta’aruf karwate hue kehti hai ke uska talluq farsh se nahi, arsh se hai. Woh Bibi Fatima (sa) ke jahez ka hissa ban kar asmaan se nazil hui. Is se talwar ki paakizgi, maqam aur uski roohani asal ka pata chalta hai.
Is manqabat mein Fatima (sa) Zulfiqar ki tareef karti hain aur use Tuba ke phal ki misaal deti hain. Zulfiqar bhi jawab mein Ali (as) ki shaan bayan karti hai:, Shahsawar-e-Islam, Rasool (saw) ki jaan, Parwardigaar ki qudrat. Talwar kehti hai ke woh kabhi bhi Ali (as) ko akela nahi chhodti.
Bibi Batool (sa) talwar ko yaad dilaati hain ke dono ek hi noor, ek hi asal aur ek hi shajar se talluq rakhtay hain. Unke khutbay aur Ali (as) ke waar dono ek hi sach ki do shaklain hain.
